De Faberkrant

Johan Faber Toch ook een historische gebeurtenis..............!

Allereerst, beste redaktie van de digitale Faberkrant, bedankt voor de felicitatie ter gelegenheid van mijn 80ste verjaardag. En alom ben ik welkom geheten bij de Club van tachtigers en het doet mij goed om eindelijk op gelijk niveau met broers en zuster mee te mogen praten. De laatste dus ook 80 en de redactie merkte al op 'Het is niet te geloven hoe kras onze oude knarren zijn!'. Maar hoe oud zijn die oude knarren dan wel? Op de verjaardag van mijn Klaske op 22 april jl waren ze er allemaal, en zo mag je dat wel een historische gebeurtenis noemen. We zaten met zijn elven aan een grote ronde tafel, te beginnen met de oudste en dan met de klok mee: Klaas (93), Dirk (83), Hinke (84), Aukje (88), Trienke (86), Klaske (80), Johan (toen nog maar 79), Rika (87), Tinie (80), Annie (88), en Wim (86), opgeteld is dat metelkaar 934 jaar! Dat is niet gering, zou je zeggen.

Intussen heb ik de acht kruisjes ook gehaald en bij het (besloten) feestje wat we met onze vrienden heb- ben gevierd, heb ik hen gevraagd ook nog even met ons stil te staan bij het feit dat mijn vader (Opa Freerk dus), zo hij nog geleefd zou hebben, op mijn verjaardag 130 jaar zou zijn geworden. En als hij er niet was geweest? Hij vierde dus zijn 50 ste verjaardag toen ik hem als kadootje werd aangeboden, ook nog twee maanden te vroeg, jawel!, En helaas kan ik mij niet herinneren hem ooit te hebben gevraagd of hij met dat unieke kadootje wel erg blij is geweest. Ik kan het me haast niet voorstellen, al weer een opeter erbij in de toch al armoedige toestand, en moeder intussen ook al 44! Nu heb ik gelukkig een zuster met een 2 GB-geheugen en die heeft mij ernstig verzekerd dat ze erg blij met mij waren. Ze kon zich zelfs nog herinneren dat mijn moeke een tweedehands wit-ijzeren schommelwieg had bekleed met gordijnstof van geel damast, met witte stippel-ruiten en een bloemetje in het midden. Een groot kado was het niet, wat mijn vader kreeg, want ik was erg klein. Mijn moeder hield mij gemakkelijk op een hand, alhoewel ik later bijzonder heb gemerkt dat ze wel erg grote handen had. Het was dus op 22 november jl 130 jaar geleden, dat mijn vader werd geboren en het lijkt mij een passend eerbetoon om op de Faberkrant-site zijn portret pontificaal te plaatsen. En laten we nu in het fotoalbum van Oom Wim een prachtige foto tegenkomen. Die moet er dus wel even bij!

Johannes